در روزهاي اول وِب، کاربراي خانگي بسيار معدود بودند و اکثر کاربران اينترنتي، دانشمندان و محققاني بودند که از طريق ارگان خود، دانشگاه و يا موسسه خود به اينترنت متصل بودند. پهناي باند در آن زمان بسيار محدود بود و زمينه اطلاعات نيز بسيار نبود. زمانيکه يکي از اين سايتهاي تحقيقاتي که اکثرا حاوي اطلاعات استاتيک و ثابت بودند، به روز مي شدند اکثر کاربران اين شبکه ها اين صفحات را مي آوردند. مديران اين شبکه ها براي به اشتراک گذاشتن اينترنت در کل گروه و همچنين صرفه جويي در پهناي باند محدود موجود از سرورهاي پراکسي سود مي بردند. اين سرورها خود، يک بار درخواست براي صفحه مورد نظر را ارسال کرده و نسخه اي از آن را ذخيره مي کردند و در دفعات بعد آن را در پاسخ به درخواست کاربران داخلي ارسال مي کردند.
با گذشت زمان و افزايش چشمگير پهناي باند و همچنين نياز کاربران خانگي از استفاده از ساير متد ها و پروتوکولها استفاده از پراکسي کم رنگ تر شده است. پراکسي هاي وب که ما در بالا بررسي کرديم عمده ترين کاربرد پراکسي ها مي باشند.
از اين حرفها گذشته به يک سري از کاربردهاي پراکسي بپردازيم.
|