گاهي اوقات اونقدر فرياد داري كه سكوت جوابيست به همه سوالاي ذهنت !
نپرس چرا
خودت رو ملامت نكن
ديگران رو نيز همچنين
فقط سكوت كن ...
و...
خاموش و آهسته عبور كن
و ديگه پشت سرتو نگاه نكن
خستگيهاي دلت رو چونان كوله بار همراهت با خودت ببر و اونا رو به هيچ كس نده
پيش هيچ كس آه نكش كه زآه جان سوز تو دل ديگري هم بسوزه
فقط برو
آرام و خاموش
ساكت و استوار
خودت رو به دست تقدير بسپر
و بدون تا كنون نيز گوي چوگان تقدير آن بزرگ ازلي بودي
پس باز هم سكوت كن و بر گذشته اشك مريز
دست قدر تو رو به جايي ميرسونه كه قدر تو رو ميدونن
به آن بزرگ ازلي بهترين گمانها رو داشته باش...
خستگيهات رو پيش خودت نگاه دار كه چراغ راه تو همينه
و باز هم برو ...
ساكت و استوار
|