ادبيات آرژانتين

ادبيات :: ادبيات کشورها

موضوع: ادبيات آرژانتين

خوزه هرناندز (1868-1834) از شاعران بزرگ آرژانتين بود که اشعار رزمي مارتين فيررو را سرود براي فهم فرهنگ خصوصي مردم آرژانتين اين اثر منظوم در اهميت و اعتبار در آرژانتين باندازه و مشابه هومر در يونان است. هرناندز در ميان کاوبوي هاي دورگه ميزيست و شاهد غم و شادي اين مردم بود. در حکايت گويان و بدبختان مارتين يک تن کاوبوي دورگه امين بود که محروم از حقوق مدني شد. هرناندز شرح بدبختي و وضع بد کارگران کشاورز زمان خويش را بخوبي باز گفته و شرح داده است و بي بهره کردن از حقوق قانوني و تصرف املاک و اراضي و سرزمين هاي آنها که بسختي جان مي کنند و در آتش محروميت مي سوزند و آواره شهر شده اند. اما شاعر تا اندازه اي از جامعه و بيان افکار اجتماعي عقب ماند و بوضع دانشگاهي گرائيد و از توصيف زندگي توده مردم غافل ماند و از تشريح شهوت نزاع و درگيري ابدي براي خردمندي و عدالت عاجز گشت. منظومه مارتين داراي جنبه کتاب مقدس ملي مي گردند. لئوپولد لوگونس (1938-1874) سر سلسله تاريخ جديد دوران نويسندگي کشور آرژانتين بشمار مي رود او يکي از رهبران جنبش هاي آزاديخواهي معروف به مدرنيسم مي باشد. شاعري که از نيکاراگوئه برخاسته اما در آرژانتين نفوذ ادبي قطعي و فراوان بهم رسانيده مي ‘اشد لوگونس يکتن عالم يوناني بود که نفوذ قطعي بر ادبيات آرژانتين گذاشت او مخالفان قوي و مريدان پر حرارتي داشت. در ميان کسانيکه در ادبيات جديد معاصر آرژانتين انشعاب ايجاد کردند شامل: ريکاردو (1927-1886) نويسنده نوول دن سگاندو سومبرا است. اين نوول داستان پسرکي است که مرد شده و از خلال تجربيات زندگيش شرح زندگي کاوبوي هاي دو رگه آمريکاي جنوبي بچشم مي خورد. بهترين و معروفت ترين شاعر بنوس آگرس نيز يک نوول جذاب شهري بشيوة رزمي نوشت او نفوذ عميقي در ميان نويسندگان جديد آرژانتين بجا گذاشت. ژوليو کورتازار را مي توان نام برد که از بزرگترين نويسندگان اين کشور در سال 1960 بود اولين درام نويس هاي مهم آرژانتين لافارره، (1913-1867) و روبرتو پيرو (1928-1867) بودند اما بزرگترين درام نويس اين سرزمين: فولورينسو سانچز(1909-1873) وي از مردم اوروگوئه که در بوئنوس آيرس بکار نوشتن تآتر مي پرداخت بود درام هايش درباره زندگي طبقه کارگر آرژانتيني و بوروگراسي که در دستگاههاي حکومتي اين کشور و حکم فرما بود آثار دراماتيک اين نويسنده در برخي از کشورها بر روي صحنه آورده شد. در زمينه درام نويسي کارلوس اوسوالد دراگون و عمردل کارلو هستند که البته بمرتبه و بپاي سانچوئز نمي رسند. خوجه لوئيس بورجس از شاعران بنام آرژانتين است که در سال 1899 متولد گرديد از آغاز جواني شوقي فراوان بمطالعه کتاب داشت و از خواندن کتاب لذتي بسيار برده و مي برد، زندگيش از همان نوجواني رنگي تازه مي گيرد و آن عشق ورزي بمطالعه بوده است. بورگس شاعري بود که مقادير بسياري حکايت و داستان و شعر پديد آورد و در سرتاسر آرژانتين در قرن بيستم شهرت فراوان دارد. از کارهاي بهتر و معروفترش شامل آثار کلاسيک فيسيونس لپولدو ميريشل ميباشد کلام و نوشته و شعر اين شاعر از اختصاصات گوناگون و متنوعي برخوردار است از زبان داستان سرائي، زبان کيپلينگ، جسترتن ، استيونسن، زبان افسانه ها، زبان دسيسه و اتفاق، صراحت حوادث هولناک، آنگاه زبان شعر سنگين، زبان جادو و معما و سرانجام زبان تفکرات حکيمانه. بورجس با قدرت ادبي خويش چندان قدرتي در زمينه شعر و شيوه هاي جالب بهم رسانيده است که سبب شگفتي واعجاب خوانندگان آثارش مي شود زيرا وجود شاعر را در هر اثر وي مي توان ديد. بورجس عشقي عميق به انسانها دارد.

مطلب بعدی :: مطلب قبلی