بازرگانى از غلام به بانو پيام فرستاد تا براى شب ششانداز بپزد، غلام كه تا آن روز نام اين غذا را نشنيده بود، گمان برد كه ششانداز، غذايى به كفاف شش نفر است، تعداد افراد خانه را شمرد، هفت تن بودند، انديشيد كه خواجه عمداً غلام را به حساب نياورده، لذا خاتون را گفت: آقا فرموده هفتانداز بپزيد.
در تاريخ آوردهاند كه: وقتى حاج ميرزا آقاسى وزير محمدشاه قاجار به حفر قناتى امر داده بود، روزى كه به بازديد چاهها رفت، مقنى اظهار داشت كه كندن قنات در اينجا بىحاصل است، چه اينكه اين زمين آب ندارد. حاجى ميرزا آقاسى در جوابش گفت:
«آب براى من ندارد، نان كه براى تو دارد!!»
گويند: جمعى غوكى را ديده و از شناخت نوع آن عاجر ماندند، ملانصرالدين را خبر كردند او بيامد و گفت: بلبلىاش بلبل است، يا بچه بلبل است پر در نياورده و يا پير است پر ريزانده است.
لشكريان محمود در هندوستان طفلى هندو يافتند و او را به حضور سلطان آوردند. محمود دل بر او بست و هر زمان لطفى تازه در حق او نشان مىداد تا اينكه او را با خود بر سرير سلطنت نشاند، ولى طفل هندو در ميان آن همه عزت و ناز اشك مىريخت. چون شاه علت گريه او را پرسيد، طفل گفت: مادرم كه مرا هميشه از محمود مىترسانيد در اينجا حاضر نيست كه ببيند من در كنار شاه بر تخت سلطنت نشستهام.
عابدى شب و روز به عبادت خدا مشغول بود اما او را كشفى حاصل نمىشد و حالى دست نمىداد. او ريشى بزرگ داشت كه گاهگاهى آن را شانه مىكرد. روزى موسى را در راه ديد و حديث خود را با او بازگفت و از او خواست تا از حق تعالى بپرسد كه چرا او را گشايشى حاصل نمىشود. چون موسى به كوه طور شد، اين سؤال را با حضرت حق در ميان گذاشت، خطاب آمد كه: او از وصل ما محروم مانده است زيرا همواره مشغول ريش خويش است!
پير زالى پسر خود را پيش ابوسعيد برد تا مريد او شود، ولى پسرك تاب تحمل زندگى سخت صوفيان را نداشت، پس به ابوسعيد گفت: تو مىخواستى صوفىاى از من بسازى، ولى مرا در دام مرگ انداختى! ابوسعيد گفت: وقتى كه ابوسعيد بخواهد مريدى بسازد، مثل تو مىشود، ولى چون پروردگار بخواهد مريدى بسازد، او مثل ابوسعيد مىشود.
|
موضوع: لطيفه هاي قديمي-4
